Sunday, 30 October 2011

വേളാങ്കണ്ണിയുടെ ഓര്‍മ

വേളാങ്കണ്ണിയെ ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ കണ്ണു നിറയും. തേയിലത്തോട്ടത്തിനു നടുവിലെ ലയങ്ങളിലൊന്നിലായിരുന്നു അവളുടെ കുടുംബം താമസിച്ചിരുന്നത്‌. തേയിലക്കമ്പനി പ്രവര്‍ത്തിച്ചിരുന്നപ്പോള്‍ അല്ലല്‍ എന്തെന്നറിഞ്ഞിരുന്നില്ല അവര്‍. എന്നാല്‍ ജീവിതത്തിലാകെ ഇരുള്‍ പരത്തിക്കൊണ്ട്‌ ഒരുനാള്‍ കമ്പനിയുടെ പ്രവര്‍ത്തനം നിലച്ചു. ഒപ്പം ലയങ്ങളില്‍ വെള്ളവും വെളിച്ചവുമൊന്നും ലഭിക്കാതെയായി. പലരും നിത്യവൃത്തിക്കു മാര്‍ഗം തേടി ഊരു വിട്ടു. പഠിക്കാന്‍ സമര്‍ത്ഥയായിരുന്ന വേളാങ്കണ്ണി പഠനം മുടക്കാന്‍ കൂട്ടാക്കിയില്ല. യൂണിഫോമും കുടയുമൊക്കെ കീറിയതാണു. പലപ്പോഴും അയല്‍പക്കത്തെ കുട്ടിയുടെ യൂണിഫോം കടം വാങ്ങി അവള്‍ സ്കൂളില്‍ പോയി. ഒരു ദിവസം അതും കിട്ടിയില്ല. കീറിയ യൂണിഫോമുമിട്ട്‌ കൌമാരക്കാരിയായ അവള്‍ സ്കൂളിലെത്തി. കുട്ടികളെല്ലാം അവളെ പരിഹസിച്ചു ചിരിച്ചു. വല്ലാത്തൊരു ദുരവസ്ഥ. അഭിമാനത്തിനേറ്റ മുറിവ്‌ കുറച്ചൊന്നുമല്ല അവളെ വേദനിപ്പിച്ചത്‌. വീട്ടിലെത്തിയ വേളാങ്കണ്ണി ആ വേദന മാതാവിനോട്‌ പങ്കുവച്ചു. നിസ്സഹായയായിരുന്നു അവളുടെ അമ്മ. മകള്‍ക്കൊരു യൂണിഫോം വാങ്ങാന്‍ എങ്ങനെ പണം കണ്ടെത്തുമെന്ന ചിന്തയോടെ പുറത്തു പോയ അവര്‍ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോള്‍ കണ്ടത്‌ വേളാങ്കണ്ണിയുടെ ചേതനയറ്റ ശരീരം ലയത്തിണ്റ്റെ ഉത്തരത്തില്‍ തൂങ്ങിയാടുന്നതാണു. നാളുകള്‍ക്കു ശേഷം വേളാങ്കണ്ണിയുടെ വീടു തേടി തേയിലത്തോട്ടതിനു നടുവിലെ ഊരിലെത്തിയ ഞങ്ങളെ ആ അമ്മ അവളുടെ കീറിയ യൂണിഫോമും കുടയും കാട്ടിത്തന്നു. നിശബ്ദ്മായി ഒരു കുരുന്നു നൊമ്പരത്തിണ്റ്റെ കഥ പറയുന്ന രണ്ടു പ്രതീകങ്ങള്‍... ... ഇന്നും മനസ്സില്‍ ഒരു വിങ്ങലേകുകയാണു വേളാങ്കണ്ണിയുടെ ഓര്‍മ.